jul 062014
 

Ik waande me de vorige week weer dat kleine jongetje dat met z’n vriendjes naar het zwembad ging in de Appelbergen. De vorige week ?? Ja, dat zit zo.

Ik had me opgegeven om geïnterviewd te worden door een leerling van de tweede klas van het Zernike College. Daarvoor moest ik al vroeg op de plaats van handeling zijn.

Natuurbad Appelbergen

Natuurbad Appelbergen – collectie dhr H. Groeneveld

De plek van het zwembad kon ik me nog goed herinneren. We gingen altijd op de fiets door Onnen, via Gieselgeer en het viaduct naar de Oude Boerenweg. Ik moest op jonge leeftijd al keuzes maken daar bij het viaduct. Via de daar aanwezige trap naar beneden of gewoon doorfietsen langs de weg. De laatste route duurde langer maar de eerste mogelijkheid was zwaarder want je moest je fiets tillen en de trap had heel veel treden.

Hoe dan ook, aan het eind van de Oude Boerenweg op nummer drie woonde mijn tante Annie en daar moest ik verplicht (opdracht van mijn ouders) mijn fiets stallen. Trouwens mijn vriendjes mochten dat ook doen. Door dat te doen konden we ons dubbeltje gebruiken voor de aankoop van een roomijsje op een stokje (er waren 4 smaken: vanille, aardbei, framboos of mokka) van De Hoop uit Onnen. Meestal kochten we het ijsje bij de familie Bennink. Er was een loket in de achterdeur gemaakt voor de verkoop van ijs.

Het was een heel eind lopen van mijn tante Annie naar het zwembad. Nu schat ik de afstand op niet meer dan 500 meter. De verleiding was soms groot om toch maar door te fietsen naar het zwembad. Voor een dubbeltje kon je de fiets (bewaakt) stallen bij de familie Hoving naast de ingang van het zwembad.

Mijn ouders kwamen regelmatig bij tante Annie op bezoek. Dit was dikwijls op een zondagmiddag. En wij zwommen doorgaans op zaterdagmiddag. Steevast werd gevraagd of ik de fiets ook had gestald aan de Oude Boerenweg. Was dat niet het geval dan kreeg ik de volgende keren geen dubbeltje meer voor een ijsje.

Ik heb de vorige week gebruik gemaakt van de auto en was op de Hooge Heereweg flink in overtreding want vanaf de Rijksstraatweg in Harenermolen mag je niet naar de Appelbergen rijden. Had ik dan nu ook de auto moeten laten staan en dat hele eind, wel 1000 meter, moeten lopen.

Natuurbad Appelbergen

Natuurbad Appelbergen – collectie dhr H. Groeneveld

Tante Annie woont er niet meer, het huisje van Bennink staat er nog wel maar de achterdeur heeft geen loket meer, de fietsenstalling van Hoving is verdwenen evenals het zwembad.

Dat laatste weet iedereen inmiddels. Er voor terug is het zwembadproject gekomen. Het interview was erg leuk. Dat kan iedereen beluisteren als de leerlingen van het Zernike College hun indrukken van het verdwenen zwembad hebben verwerkt in diverse activiteiten die zij presenteren tijdens de Kunstmarkt, eind augustus.

Henk Bazuin

 

  8 reacties aan “Zwembad Appelbergen”

  1.  

    Ik ken het zwembad niet maar heb genoten van je mooie verhaal. Dankjewel voor het delen. Groet, Wilma

  2.  

    Dag Henk,

    Dat heb je mooi beeldend verteld. Weet niet of de leerlingen van het Zernike College ook jouw verhaal direct hebben verwerkt, maar indirect zeker. Ze hebben de sfeer en de tijd van toen denk ik heel mooi gevangen in een gevarieerd, humoristisch en ook ontroerend programma. Dus kom zeker kijken op de middag van de 30ste augustus op de Kunst en Cultuurmarkt in Haren. Exacte tijden volgend nog op de website van de Kunst- en Cultuurmarkt.

    Gr. Anne

  3.  

    Mooi nostalgisch verhaal en één en al herkenning. Mijn vader ging in de jaren 50 bijna elke dag zwemmen in dit natuurbad, maar in de winterperiode was het gesloten met ingang van oktober. Na lang aandringen bij beheerder de Boer kreeg hij een sleutel mee van het bad, zodat hij ook in oktober nog enkele weken kon blijven zwemmen. Ik ben toen wel eens met hem mee geweest, een bijzondere ervaring, zo’n groot zwembad alleen voor ons tweeën… Zelf had ik overigens meer belangstelling voor de verschillende hobbelpaarden dan voor het water. Foto’s d.d. okt.1956 en okt. 1955. Gert Vegter Zwembad Appelbergen hobbelpaarden in zwembad Appelbergen

  4.  

    Wat een geweldige foto’s. Ik zwom er in mijn jeugd elke dag. Van de hobbelpaarden had ik nooit een foto gezien. Geweldig dat ik ze nu kan herinneren.
    Bedankt
    Ali Bakker

  5.  

    Leuk dit stukje historie. Ik heb onuitwisbare herinneringen aan het zwembad. Achter op de fiets bij mijn moeder
    op het toen gebruikelijke kinderzitje met een hard buisvormig rugleuninkje ging het tot ver in het naseizoen
    vanaf de Westersedrift in Haren naar Appelbergen. Een hele zit en ook weer terug. Een broodje paling was de
    gebruikelijke beloning voor een zwemles in ijskoud water. Het ging door tot 11C. Tegenwoordig zou je zeggen:
    dat was afzien, maar toen (ca. 1941) was dat blijkbaar heel normaal, ik was niet de enige geplaagde!
    De foto’s gaven een toch wel bekend beeld van toen. Volgens mij was het trouwens een zandbodem, of ben ik verkeerd? In ieder geval was het bibberen geblazen en dat blijft je eeuwig bij!!

    Groet,
    Willem van Bommel

  6.  

    Neef Henk, bedankt, voor dit leuke verhaal, ik weet me niet te herinneren, dat jij de fiets bij ons stalde, maar wel dat 2 dochters van Willem van der Es uit Onnen, hun fietsen bij ons stalden, om vervolgens naar het zwembad te gaan.
    Zij mochten hun fietsen in de koestal zetten, want de koeien liepen toch buiten.
    Ook ik heb een fijne herinneringen aan het zwembad, als het een zeer warme dag was, bleef het zwembad langer open, voor ons, alle kinderen uit de buurt, dat was altijd feest.

    Riek Bos

  7.  

    Ja, een mooie herinnering, in het begin gingen wij ook deze weg, trap naar beneden en dan verder, in een van de boerderijen woonde Bazuin en op de hoek een politieagent, richting spoor had je ook nog een huis met hekken waar altijd twee van die spikkelhonden liepen te blaffen, later gingen wij door Tranendal en dan door het bos naar het zwembad, ook gingen wij wel eens over de Onneres en dan rechts aanhouden naar het zwembad, als je links aanhield kwam je bij een boerderij uit en dan links kwam je op Zuidveld, bij Jan Klompie en daar rechtsaf verderop woonden mijn grootouders. Het zijn de herinneringen die dit weer wakker maakt, wat een heerlijke jeugd heb ik daar mogen doorbrengen vanuit Onnen naar Appelbergen, de es het zwembad .misschien een reactie ban herkenning. Hartelijke groeten van Henk Pauwels oud inwoner van Onnen.

  8.  

    Wat leuk zwembad appelbergen.

    Als klein kind gingen we elk jaar vanuit Oisterwijk (Noord-Brabant) op vakantie met het hele gezin naar de ouders van mijn Vader. Wim Deen.
    Zijn ouders hadden een garage aan de rijksstraatweg Garage P.Deen. Samen met mijn neefjes die in Haren woonden ging ik dan zwemmen op appelbergen. Ben 2 jaar geleden nog naar de plek geweest waar de garage vroeger stond. Niets meer over alles weg. alleen struiken. Achter de garage hadden de ouders van mijn vader een grote tuin met veel fruit.Ik heb nog een oude foto van Garage Deen waar mijn vader als kind op staat.