apr 192014
 

00446 HBA Haren Boeremapark 1953Mijn vrouw en ik wandelden op een zondagmiddag door Haren. Onze voetreis bracht ons ook langs de Lokveenweg en wij ontwaarden de ingang van het Boeremapark. We vatten het plan op er maar doorheen te gaan wandelen. Langs de vijver en over het padje achter het hertenkamp.

Op het moment dat we er waren kwamen er direct allerlei herinneringen aan vroeger op ons netvlies. Waar zijn de witte eenden met hun oranje snavels en poten gebleven, de autenthieke bevolking? Wat we zagen waren vooral veel wilde eenden, bruinig van kleur. Jammer en de ganzen waren er ook niet meer. Veel zakken met oud brood hebben we hier verdeeld. Het parkgedeelte waar onze bruidsreportage, maar ook die van vele andere bruidsparen, is gemaakt. In onze gedachten zien we ons nog wandelen, maar wat was het bruggetje smal. We vroegen ons af of er een verbouwing (versmalling) had plaats gevonden. Navraag later leverde op dat ie altijd zo breed was geweest.

De Boeremabank konden we niet overslaan. Voor mijn vrouw een  bank met indrukwekkende herinneringen want hier werden altijd de familiekiekjes gemaakt voor de ooms en tantes die in Tasmanië woonden. De Boeremabank die evenals het park naar burgemeester D. Boerema is genoemd.

We wandelden weer verder en kwamen langs een apart liggend stukje grasveld. Hier werden in de zomermaanden op een avond wel eens films vertoond. Ook hier verbaasden we ons weer want dat grasveldje was wel heel erg klein. Vanaf deze plek hadden we een mooi overzicht over de vijver met een nog mooiere fontein die er vroeger niet was. In onze schooljaren, de vijftiger jaren, werden hier ook de lagere school viswedstrijden gehouden. Iedere twee meter was aangemerkt als visstek. In de winter werd er geschaatst,  de ijsbaan van Haren.

00052 XWA BoeremaparkWe liepen verder over het buitenste pad dat ons bijna achter de huizen van de Onnerweg langs voert, richting het hertenkamp. Het hertenkamp met zijn beruchte paadje. Het vrijerspaadje. Het hertenkamp zag er troosteloos uit maar de mooie omheining van die schuin geplaatste paaltjes is er nog steeds. Het jaarlijkse hoogtepunt was het vuurwerk op de avond van Koninginnedag. Het was opgebouwd langs de rand van de vijver tussen de brug en de bank. Uiteraard mocht je daar niet staan. Wel aan de overkant.

We vonden het de moeite waard om hier eens weer te zijn. Vele herinneringen kwamen boven zoals u hebt kunnen lezen. Het Boeremapark leek wel een speeltuin te zijn geweest in onze jeugdjaren, een hele fijne speeltuin. Na een uurtje stonden we weer met beide benen op de Lokveenweg en vervolgden onze voetreis.

Henk Bazuin

(foto 1 collectie Henk Bazuin, foto 2 collectie mevrouw Wakker)

  Een reactie aan “Terug naar het Boeremapark”

  1.  

    Dit vind ik leuk, vooral omdat je een indruk krijgt hoe het vroeger was en werd ervaren