jan 152014
 

allerlei-1145Historie is mooi. Wat zeg ik, historie is prachtig! Toen mijn vrouw en ik vorig jaar de Koepelkerk in Onnen kochten, waren we niet alleen verliefd op het pand an sich. Niet op alleen de strakke lijnen, de ruimtelijkheid (oh, wat een geweldige hoogte!), het knusse koepeltje, de prachtige glas-in-lood ramen, de robuuste gevel die het kerkje een soort Engelse cottage-look gaf. Nee, ook de historie van het pand en de sfeer die het gebouw daardoor uitademde maakten dat we op slag en zonder enig voorbehoud verliefd werden op de koepelkerk.

Net als de meeste gebouwen die al wat langer bepalend zijn in een buurt of gemeenschap, zijn er vele verhalen verbonden aan ons kerkje. En die verhalen druppelen nu met enige regelmaat bij ons binnen. In het afgelopen jaar, waarin we de kerk hebben verbouwd tot het woonhuis en kantoor die het nu is, hebben we met grote regelmaat mensen op bezoek gekregen die ons wisten te vertellen van een van de vele brokjes historie.

koepelkerk-236Tijdens een van die welkome pauzes, waarbij we het bouwstof en zweet van ons voorhoofd veegden ondanks het feit dat het kwik ver onder nul stond, vertelde een oude mevrouw dat zij in het kerkje was getrouwd met haar jeugdliefde. En dat vervolgens al haar kinderen (ik dacht vijf in totaal) in het kerkje waren gedoopt. Op een ander moment, terwijl inmiddels de lentezon de kerk verwarmde, vertelde een meneer ons over het haantje op ons torentje, dat hij had gemaakt en dat een getrouwe kopie was van die van het torentje van Eenrum. En nog weer later, in hoogzomer en wij inmiddels ons kerkje al hadden betrokken, mochten we de zoon en kleindochter van de architect Reitsma rondleiden, die ons nog meer details konden vertellen van het oorspronkelijke ontwerp. Allemaal verhalen. Allemaal historie.

Een gebouw een tweede leven mogen geven is geweldig. Het is dan ook niet toevallig dat ons architectenbureau steeds vaker transitiestudies verricht: op welke wijze kan maatschappelijk vastgoed, zoals scholen, kerken, kantoorgebouwen, etc etc, worden herbestemd en hergebruikt? Overheden, maar ook andere vastgoedeigenaren, weten ons op dit onderwerp steeds vaker te vinden. En zo geven wij al onze ervaringen die we het afgelopen jaar hebben opgedaan in ons kerkje, óók een tweede leven!

Jeroen Maas

  2 reacties aan “Een tweede leven”

  1.  

    Prachtig verhaal!

    In mijn jeugd kerkte ik er met mijn vriendin Anneke Vrieling. In de jaren vijftig waren dat onze uitstapjes vanuit Glimmen.

  2.  

    Ook ik heb veel voetstappen liggen in de Koepelkerk. Als geboren Onner kerkten wij daar. En in mijn jeugdjaren gingen we naar de club en jeugdvereniging. De catechisatie niet te vergeten en de zondagschool in samenwerking met de ” Herv. Kapel” . Alles altijd prima geregeld door koster Vrieling en zijn vrouw. In 1968 ben ik in de kerk getrouwd en vertrokken uit Onnen. De Koepelkerk heeft nu een nieuw leven gekregen maar gelukkig blijft hij bestaan en gebruikt.