nov 152013
 

Lageweg bomen28 oktober 2013 gaat de geschiedenis in als de dag van de zware storm. Groene gemeente Haren kreeg het zwaar te verduren want heel veel bomen legden het loodje. Nog gestoken in blad waren ze een gemakkelijke prooi voor de hevige rukwinden.

Vanuit mijn raam aan de Lageweg in Noordlaren telde ik zeven omgevallen eiken in de anderhalf uur tijd dat de storm woedde. Sommige heb ik zien vallen, woesj, wortelkluit in de lucht, het wegdek meescheurend. De dikste exemplaren moeten daar al honderd jaar hebben gestaan.

Natuurlijk raakt het je als er plotseling gaten vallen in het straatbeeld. En ga je je afvragen waarom juist hier zoveel bomen plat gingen. Kreeg de wind hier meer vat op hun kruinen of hadden de wortels minder houvast? Ik vrees het laatste. Het steile talud van de bermsloot langs de Lageweg maakt zware eiken bij een westerstorm bij voorbaat kansloos. Zo zijn er al verscheidene bij eerder natuurgeweld omgegaan en zo zullen er nog meer volgen.

LagewegAan een nieuw uitzicht wen je snel, maar het wegbeeld van de eikenomzoomde Lageweg is meer dan een sfeerplaatje. Het accentueert de hier zo markante Hondsrugvoet. Misschien is het verstandig als de gemeente bij herplant eerst eens bedenkt of een jonge eik überhaupt wel de kans krijgt om oud te worden. Ik zie langs de Lageweg veel karakteristieke maar kansloze eiken. Demp die bermsloot, waar dat kan. En plant geen nieuwe eiken vlak naast een dam, waar brede landbouwvoertuigen moeten manoeuvreren. Dat leidt alleen maar tot ergernis en bastschade.

Daar liggen ze. Ze deden er lang over om zo groot te worden, werden jarenlang gesnoeid en verzorgd, waren pleegkind van natuur- en landschapsbeschermers. Ineens liggen ze plat, worden als veiligheidsrisico’s in een mum van tijd in stukken gezaagd en daar verschijnen al de eerste houtkachelstokers om hun wintervoorraad aan te vullen. Roemloos einde.

Diezelfde dag viel nog een eik om: Thijs Duijm. Bioloog Duijm was voorvechter van groen Haren ‘tot in de tuinen’ en oh, wat heeft hij vaak ingesproken om te pleiten voor diversiteit en de historische waarde van ons groen. Sympathie of antipathie, het deerde hem niet, het ging om de zaak. Ook de gemeente erkende zijn vakmanschap. Als ik de Lageweg afrijd, zie ik hem weer fietsen, op weg naar een vergadering van de Landinrichting Haren.

Henny Groenendijk

  3 reacties aan “Een storm van anderhalf uur”

  1.  

    Jammer van al die bomen die om gewaaid zijn.

  2.  

    Mooie column beste Henny!!

  3.  

    Mooi verwoord! Ik hoop wel dat er in [de gemeente] Haren nog iets ‘groen’ is overgebleven, na de storm.